Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

μια φωτεινή θάλασσα


ήρθα απρόσκλητος στο κήπο που ανθίζεις
λουλούδι της Άνοιξης
γελούσες καθώς έλουζες
τον καταρράκτη των μαλλιών σου
και το γέλιο σου αναστάτωνε τη φύση
αναστάτωνε κι εμένα
βρήκα το θάρρος να σε πλησιάσω
από κοντά να θαυμάσω αυτή τη πρωτόγνωρη ομορφιά
φούντωνε ένας πόθος δυνατός στο στήθος μου
και στο κορμί μου όλο
σήκωσα τα τρεμάμενα χέρια μου και τα έμπλεξα στα μαλλιά σου
ανατρίχιασα στο άγγιγμα
κι ένιωσα και το δικό σου το κορμί ένα ρίγος να το διαπερνά
έγειρα κοντά σου κι ένιωσα το φως του χαμόγελου σου να με πνίγει
σαν θάλασσα γλυκιά
όταν τα δάχτυλά μου έφτασαν στον λαιμό ένιωσα τη σάρκα σου σαν
απαλή φιλόξενη γη
σε σήκωσα στην αγκαλιά μου κι ήσουν ανάλαφρη σαν πέταλα χρυσάνθεμου
μα είδα στο βλέμμα σου κύματα ανήμερα
σε ξάπλωσα ανάσκελη κι ανάσαινες ανάλαφρα
πλάσμα εξωτικό του δάσους
τα χέρια μου γύρω από τον λαιμό σου σαν θησαυρό τον κρατούσαν
τον θώπευαν και τον ανακάτευαν με τα πυκνά μαλλιά σου
τα χείλη μου παρασύρθηκαν κι αυτά
πεινασμένα για τη γλύκα του κορμιού σου
τη τρυφεράδα του τράχηλου γευόμουν λαίμαργα
σαν μέλι αποσταγμένο από τα άνθη του κορμιού σου
ήθελαν τα χείλη να κατηφορίσουν
προς τα στήθη που μόνο στα όνειρα τα είχα φιλήσει
σκληρές ρώγες άγουρα αγριοκέρασα ορθωμένα
έτοιμα για ερωτικά παιχνίδια
το στόμα μου και τα δάχτυλα ατίθασα από μόνα τους κατηφόρισαν
στη λευκή σου κοιλίτσα
με πυρωμένη αντρική δύναμη όρμηξαν
εκεί που ξεκινάς να γαργαλιέσαι
και τα δόντια ολοένα σε δάγκωναν
γλυκιά μου αμβροσία
μια δαγκωματιά στο ένα στήθος
και μετά στο διπλανό να μην ζηλεύει
δοκίμασε η γλώσσα τη μασχάλη σου κι ήταν ποτισμένη με ροδόνερο
ένιωσα το κορμί σου να αναρριγά από ηδονή και πόθο
μικρές κραυγές που διαπερνούσαν την ακοή μου
με έκαναν να λιώνω από προσμονή
ήθελα τόσο να φτάσω
στο μικρούλικο εκείνο λουλουδάκι
που κρύβει στα χειλάκια του τις
ηδονές του κόσμου όλου
το ένιωθα υγρό να με προσκαλεί
έτοιμο να με υποδεχτεί
αλλά ήθελα να καθυστερήσω στου παράδεισου την πύλη όσο μπορούσα
ήθελα να σε βασανίσω
με φιλιά στα γόνατα
να μην αντέχεις άλλο
κι η διείσδυση στο βάθος του κορμιού σου
να είναι λύτρωση μοναδική
πίεζα τη κοιλιά σου κάτω από τον αφαλό
με απαλές κυκλικές κινήσεις
υπνωτικός χορός να σε εκτοξεύσει σε κρυφούς ουρανούς ηδονής
ένα άτακτο δάχτυλο γλίστρησε και έφτασε
στο καυτό μπουμπούκι της κλειτορίδας σου
μια σταγονίτσα κύλησε ανάμεσα στα χειλάκια σου
ροζ, καυτά και έτοιμα να με δεχτούν
καθώς το πέλμα σου  φιλούσα
άκουσα ένα απειροελάχιστο στεναγμό να σου διαφεύγει 
ένιωσα πως ποθούσες να βυθιστώ στη μυστική σου θάλασσα
πίεσα με τα χείλη τα δικά σου
ήθελα να ρουφήξω την ανάσα σου
η γλώσσα μου να διατρέξει το κορμί σου
να ανακαλύψει τους ηδονικούς σου κόλπους 
να ρουφήξω τους γλουτούς σου
τα ακροδάχτυλα σου 
τους τρυφερούς λοβούς σου
τον αγνό ερωτισμό της ψυχής σου
που πάντα με ξαφνιάζει
πάντα με γοητεύει
να ρουφήξω τη γυναικεία σου υπόσταση 
τους χτύπους της καρδιάς σου
που σπαρταρούν στο στέρνο σου που αγγίζω
και τρελαίνουν τη δική μου καρδιά
βρέθηκα μέσα σου χωρίς να το καταλάβουμε
καυτός, σκληρός ένας χείμαρρος πάθους
που θέλει να σε γεμίσει με γλυκιά ενέργεια
μια λεία ζεστή άγκυρα που θέλει να βυθιστεί στο κρίνο σου 
το τρυφερό
οι ανάσες μας ενώθηκαν σαν πνεύματα
που σφιχταγκαλιάζονται στη θύελλα
βρήκαμε ένα αργό ρυθμό
και κοιταζόμασταν στα μάτια 
το χαμόγελο σου
μου ψιθύριζε γλυκόλογα μεθυστικά
αυτή η μικρή αιωνιότητα που είχαμε γίνει ένα
ένα κορμί ενωμένο 
ένα φλογερό ουρλιαχτό 
που αναδύθηκε από τα βάθη των παλλόμενων τυφώνων
που μας είχαν παρασύρει σε δίνη ερωτική
κοιταχτήκαμε
και ξέραμε ποιος άνεμος ανήμερος
μας είχε πλημμυρίσει
δεν χρειάστηκε τα χείλη μας 
να αρθρώσουν τη λέξη
οργασμός 
δυνατός σαν το πιο φωτεινό ηφαίστειο
απαλός σαν βελούδινο χάδι που ζέστανε τη νύχτα 
για να αποκοιμηθούμε
εξαντλημένα θεριά
στην αγκαλιά της.

Φελίτσε φορ φάιαρ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου